
Afgestemd opvoeden
Afgestemd Opvoeden is opvoeden vanuit verbinding: je stemt af op wat je kind nodig heeft, met oog voor jezelf, jullie relatie en de context waarin jullie samen leven. Zonder het gedrag van je kind uit het oog te verliezen, kijk je verder naar wat eronder zit: behoeften, gevoelens en de verbinding tussen jullie, altijd binnen de context waarin jullie samen leven.
Deze visie op opvoeding wil ik graag mee verspreiden.
Enerzijds door een inspirerend voorbeeld te zijn en mijn eigen successen en leerervaringen te delen. Anderzijds door ouders kennis en tools te bieden om te reflecteren op hun eigen ouderschap en door hen te ondersteunen in hun eigen zoektocht.
Meer lezen?
Kinderen zijn geen puppy's - Jürgen Peeters
Afgestemd opvoeden - Jürgen Peeters
Als je van spelen leren kan - Nele Flamang
De taal van huilen - Aletha Solter
Op de website van het Netwerk Afgestemd opvoeden vind je nog meer inspiratie
Wat is afgestemd opvoeden (Jürgen Peeters)?
Afgestemd Opvoeden vertrekt van een eenvoudige vraag: wat heeft mijn kind nú nodig, en wat heb ik zelf nodig om daar goed op te kunnen antwoorden? Die vraag stel je nooit in het luchtledige. Een gezin, een school, een drukke ochtend, een scheiding, een grootouder die helpt of een omgeving die oordeelt: de context waarin je je met je kind bevindt, kleurt alles. Soms draagt die context jullie, soms maakt hij het moeilijker. Er bewust van zijn helpt je begrijpen wat er gebeurt, en zien waar je steun kan zoeken of ruimte kan maken.
Het gaat niet om trucjes of beloningssystemen om gedrag te sturen. Kinderen zijn immers geen puppy’s. Dat betekent niet dat gedrag er niet toe doet: je verliest het niet uit het oog, en soms vraagt het om een duidelijke grens. Maar je kijkt verder, naar wat eronder zit: behoeften, gevoelens en de verbinding tussen jullie. Zo groeit een relatie waarin je kind zich gezien en veilig voelt, en waarin het stap voor stap leert zichzelf te sturen.
Daarbij helpt een pedagogisch kompas met vier richtingen: ik (jouw eigen ruimte en grenzen als ouder), wij (de band met je kind), het (je concrete aanpak in het dagelijkse leven) en de wereld (de mensen en omstandigheden rondom jullie). Die vier zullen nooit tegelijk perfect in evenwicht zijn, en dat hoeft ook niet. Opvoeden is voortdurend balanceren: nu eens vraagt je kind alle aandacht, dan weer heb je zelf ruimte nodig, of vraagt de situatie om een duidelijke aanpak. Door telkens te voelen waar de aandacht naartoe mag, groeit het vertrouwen, ook op momenten dat je even niet weet wat je moet doen. Want machteloosheid hoort bij ouderschap; het is geen teken dat je faalt.